ده و شهر

این شعر از مولانا نیست

این روزها مطالبی  به راحتی توسط افراد از طریق شبکه های اجتماعی گسترش می شود
که در حقیقت ِآن باید تردید کرد و به دیده شک به آن نگاه کرد . با تمام امتیازهایی که این شبکه ها می تواند داشته باشد، در بسیاری از موارد یا فقط جنبه سرگرمی و پرکردن وقت پیدا می کند یا آنکه افرادی که دنبال بزرگ نمایی خود هستند مطالبی را به نام بزرگان منتشر می کنند تا افراد نا آشنا را شکار هدف خود سازند . 
این اهداف گاهی دیده شدن فرد ،پیدا کردن افراد بیشتر و جلب توجه برای پیوستن به گروه و کانال یا لایک بیشتر در صفحات مجازی اینستا و همانند آن می باشد یا فرد خصومتی با باورها و اعتقادات دارد و از این راه سود می جوید . 
این روزها ابیاتی سخیف و بی ارزش و سطحی از جنس انتقادهای عوامانه به مولانا نیز نسبت داده می شود. 
اکثر این ابیات تقلیدی ظاهری و بی ارزش از شاعر می باشد که فردی که آشنا با اندیشه های مولانا در مثنوی باشد به خوبی عیار آن را می تواند با کلام و اندیشه مولانا بستجد اما چون اکثر مردم بی اطلاع هستند این نوع مطالب ،به راحتی دربین مردم رواج می یابد و آن را که بی خبر از راز کلام مولاناست از اندیشه مولانا دور می کند. 
گاهی این افراد خصمانه به عقاید دینی می تازند و  از سر خوش خیالی مولانا را با خود هم سو می کنند و مثالی اینچنین از او می زنند 
در این ابیات دقت کنید :
این بیت‌ها تقلیدی است از حکایت‌های مثنوی معنوی و بر همان وزن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن : 
اﺯ ﭘﺪﺭ ﭘﺮﺳﯿﺪ ﺭﻭﺯﻯ یک ﭘﺴﺮ          ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ دین ها ﻛﺪﺍﻡ ﺍﺳﺖ ﺍﻯ ﭘﺪﺭ؟
ﮔﻔﺖ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺩﯾﻦ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﻫﯿﭻ ﻛﺎﺭ        ﭘﯿﺶ ﻣﻦ دین ها ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ
ﭼﻮﻧﻜﻪ پی ﺑﺮﺩﯾﻢ به ﻫﺮ ﺩﯾﻦ ﺟﺪﯾﺪ    
ﺍﺧﺘﻼفها ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺁﻣﺪ ﭘﺪﯾﺪ
ﻛﯿﻨﻪ ﻫﺎ ﻭ ﺩﺷﻤﻨﻰ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺷﺪ             جنگ های ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺗﻜﺮﺍﺭ ﺷﺪ
ﺧﻮﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﯾﺨﺖ ﺑﺮ ﺭﻭﻯ ﺯﻣﯿﻦ         ﺑﺎﺭﻫﺎ ﻭ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺑﺎ ﻧﺎﻡ ﺩﯾﻦ
ﻧﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻢ ﻧﻪ ﺗﺮﺳﺎ ﻧﻪ یهود              ﺳﺮ ﺑﻪ ﺣﻜﻢ ﻋﻘﻞ ﻣﻰ ﺁﺭﻡ ﻓﺮﻭﺩ
ﻋﻘﻞ ﻣﯿﮕﻮﯾﺪ ﻛﻪ ﻋﯿﺶ ﺑﯿﻜﺮﺍﻥ            ﻫﺴﺖ ﺩﺭ ﻫﻤﺰﯾﺴﺘﻰ ﺑﺎ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ
ﺩﯾﻦ ﻭﻟﻰ ﮔﻮﯾﺪ ﻛﻪ ﺧﻮﻥ ﻛﺎﻓﺮﺍﻥ           ﮔﺮ ﺑﺮﯾﺰﻯ، ﺍﺟﺮ ﺩﺍﺭﻯ ﺑﯿﻜﺮﺍﻥ
ﺩﯾﮕﺮ ﺍﻧﺪﯾﺸﺎﻥ ﻫﻢ ﺁﺧﺮ،ﺁدمند           ﺩﯾﻦ ﭼﺮﺍ ﮔﻮﯾﺪ ﻛﻪ ﻣﻬﺪﻭﺭﺍﻟﺪﻡ ﺍﻧﺪ؟
ﻣﻦ ﺑﺪﯾﻦ ﻋﻠﺖ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﺩﯾﻦ ﻭ ﻛﯿﺶ        ﺗﺎ ﻧﺮﯾﺰﻡ ﺧﻮﻥ ﻫﻤﻨﻮﻋﺎﻥ ﺧﻮﯾﺶ
هان ﺗﻮ ﻫﻢ ﻓﺮﺯﻧﺪ،ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ “ﺧِﺮﺩ”            ﭘﯿﺮﻭﻯ ﻛﻦ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﯿﻨﻮﯾَﺖ ﺑﺮﺩ
ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﻭﻯ ﺯﻣﯿﻦ                  ﺩﻭﺳﺘﻰ ﻛﻦ، ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺩینست ﺍین
چه زیبا مولانا فرمود که به لقمه هایی که می خوریم‌توجه کنیم 
لقمه فقط غذا نیست. 
هر فکری ،مطلبی که می خوانیم و می شنویم ،در آن بنگریم ،تردید نماییم .شک آدمی را از تقلید دور می سازد 
چرا که: 
مر مرا تقلیدشان بر باد داد
که دو صد لعنت بر آن تقلید باد
خاصه تقلید چنین بی‌حاصلان
خشم ابراهیم با بر آفلان
عکس ذوق آن جماعت می‌زدی
وین دلم زان عکس ذوقی می‌شدی
عکس چندان باید از یاران خوش
که شوی از بحر بی‌عکس آب‌کش
عکس کاول زد تو آن تقلید دان
چون پیاپی شد شود تحقیق آن
#زهراغریبیان_لواسانی 
@baghesabzeshgh
 
برچسب ها: بدون برچسب

دیدگاه ها بسته شده اند.